Problemen in perspectief
Onlangs begeleidde ik een tweedaagse in het ZIN-klooster te Vught.
De sfeer van het kloosterleven proef je er nog steeds.
Vanuit traditie wordt gewerkt met een dagritme.
Tijdens de lunch wordt altijd een kort verhaal verteld.
Zo ook deze keer, de bron van dit korte verhaal is mij niet bekend:
Lieve pa en ma,
Ik schrijf dit briefje op papier van de universiteit, want mijn eigen postpapier
is weg na een brand in ons studentenhuis.
Ik ben net uit het ziekenhuis omdat ik een ontsteking had aan mijn nieuwe piercing.
Ik ben inmiddels met Harry gaan samenwonen (je weet wel, die vriend die in dat leuke
café werkt) en jullie eerste kleinkind komt in juni.
Jullie liefhebbende dochter.
P.S. Dit is allemaal niet gebeurd, maar ik heb een 3 voor statistiek en heb mijn eerste semester niet gehaald.
Echtgenieten
Binnenkort start wederom de televisieserie Boer zoekt vrouw, bij voorbaat een televisiehit.
Mensen blijven ervoor thuis. Wat is het succes?
De romantiek van het boerenleven?
De nostalgie van de hooizolder?
De weidsheid van het land of de hoeveelheid pk´s van de tractor?
Geen idee of de Nederlandse canon al aan uitbreiding toe is maar die typische cultfiguur - de plattelandsboer -
hoort er natuurlijk in thuis. Het succes zal een combinatie zijn van factoren. De flirt- en aftastperiode zoals
deze ons wordt voorgespiegeld, beantwoordt ongetwijfeld aan heimelijke hunkeringen. Gezien de giga-kijkcijfers
wordt het tijd een variant te bedenken voor die stellen die al jaren met elkaar optrekken. Het lijkt mij landsbelang
dat een format wordt gelanceerd onder de titel: Echtgenieten voor echtgenoten. Wie al heeft wat de boer zoekt,
leeft in vanzelfsprekendheid en vergeet vaak wat ooit in de eigen partner werd gezocht en gevonden.
Het beoogde programma is een bijzondere zoektocht naar de boer(in) in jezelf en deze confronterende queeste
leidt tot een voorspelbaar happy-end. Op bezoek bij je geliefde in je eigen huis. Thuiskomen bij jezelf. Zo
vertrouwd en zo anders. Daarin ligt de kern van de populariteit van mijn toekomstige zondagavondhit.
Zo´n programma symboliseert toekomstig gewenst verleden. Je stelt je voor wat je in de toekomst wilt,
plaatst dat naar het verleden - het huidige heden - en het geluk zit naast je op de bank.
Echtgenieten voor echtgenoten doet kijkers beseffen wat ze in huis hebben. Het maakt duidelijk dat als we
niet uitkijken we vooral onderweg zijn naar morgen. Wie teveel bezig is met de dag van morgen, kijkt met een
zonnebril naar de dag van vandaag.
Terug naar Boer zoekt vrouw. Het leert ons genieten van het dagelijks bestaan, maar confronteert ons ook met
het verdriet van de afgewezenen. Je zult maar net gezegd hebben dat je´m leuk vindt en even later kun je
vertrekken. Het leven is geven en nemen. Hoe zit het met de nazorg? Zorgen de buren van de boeren daarvoor?
Wat een programma! Hoe meer ik erover nadenk, hoe enthousiaster ik word over de brede toepasbaarheid; zowel
op individueel- als bedrijfsniveau. Iemand twijfelt over zijn loopbaan. Na verschillende gesprekken komt hij er
achter dat íe eigenlijk een wereldbaan heeft. En hij gaat met vernieuwde energie net even anders aan de slag.
Het programma is ook een prachtige metafoor voor het bedrijfsleven. Zorg dat medewerkers bewust genieten van
de boer en boerin in elkaar. Kijk uit met voortdurende reorganisaties, want dat zorgt voor teveel afgewezen
boeren en boerinnen. Het leidt tot samenwreking en medewrekers in plaats van bedrijfstrots en goede teamsfeer.
Organiseer een zekere mate van voorspelbaarheid. Aandacht voor wat is, beantwoordt aan de heimelijke wens
van mensen te kunnen genieten van wat is verworven. Het blijkt immers dat mensen die weten waar ze aan toe
zijn zich gelukkiger voelen. Stress is toch immers iets van de laatste 20 jaar…
Bert den Boer
