Veranderen beleven

......De vijf toneelspelers doen een warming up. Beneden hen in de foyer klinkt toenemend geroezemoes. De spanning loopt op. In de repetities is het gelukt een aantal veel voorkomende werksituaties om te zetten in een zestal scènes, waardoor de gewenste collegiale omgang op speelse wijze wordt neergezet. Nu komt het erop aan. De beginscène levert hilarische herkenning op en verbeeldt de voor velen herkenbare veranderingsmoeheid:
>Nou ze hebben weer wat verzonnen!
>Cultuurtrajecten, workshops, toneelscènes…
>Ik ken het allemaal wel hoor, d´r verandert toch helemaal niks.
  ´t Zal mijn tijd wel duren.
>Die middag vond ik wel leuk…
>Ja de broodjes waren wel lekker en je had ook lekker lang rookpauze.
>Het zal allemaal wel, maar 3 jaar geleden was het precies hetzelfde liedje.
>Ja, ´t komt steeds weer op hetzelfde neer. En steeds weer van die flappen.
>En straks is er wisseling van leiding. Dan begint het circus weer opnieuw.
  Daar kun je op wachten.
>Want ze nemen natuurlijk weer iemand aan die d´r niks van snapt.
>Ja als die leiding niet verandert, wordt ´t nooit wat.
  Als ze nou eens naar ons luisterden.
>Ja hoor! Hoor hem! Als ze dat nou eens deden….
Gul applaus van verraste collega´s. De spanning is eraf en er ontstaat een prachtige avond, waar na dit toneelstuk allerlei workshops worden gevolgd met afsluitende optredens voor elkaar: dans, zang, improvisatietoneel en percussie. Wat een verborgen talent. De aanvankelijke scepsis is omgeslagen in een dolenthousiaste afdeling. En nu vasthouden en verankeren…
......Organisatiecultuur fascineert. Steeds weer. Het is boeiend om te zien welke patronen  mensen met elkaar ontwikkelen in hun werk. Mijn eerste naïeve ervaring daarmee was in een tijdelijke baan, waar collega´s zoveel zeurden over de werksfeer en hun afdelingshoofd dat ik dat maar eens ging bespreken op het allerhoogste niveau. Het zou uitgezocht worden en iedereen was witheet op me dat ik naar de algemeen directeur was gestapt. ‘ Zo erg was het toch ook weer niet!’  In een grote organisatie was ik betrokken bij een stevige structuuringreep. Een projectgroep bereidde een kick off voor; een circustent werd afgehuurd voor zowel optredens van professionals als van eigen medewerkers. Ondanks alle publiciteit liep het niet storm. Er brak paniek uit. ‘ Straks zitten we met een halflege tent. Laten we ook de gepensioneerden maar uitnodigen.’  Wat bleek, de projectgroep bestond uit louter nieuwkomers, die vol enthousiasme wilden laten zien hoe het anders kon. Toen het zich gepasseerd voelende old-boys-netwerk werd ingeschakeld, stroomde uiteindelijk de tent vol. Een leerzame ervaring over de kracht van het informele netwerk. Verandering creëer je met elkaar, weet ik inmiddels.

Bert den Boer