Epmathie

Taal blijft een bron van inspiratie. Zo geeft een natuurkundige op de radio het scheppingsverhaal een nieuwe dimensie: ‘De oerknal was een soort Goddelijke explosie.’ Woordspelingen kunnen de betekenis van een woord veranderen.
Neem het woord gemoedsrust. Daarin huist het woord moed. Moed kun je omschrijven als angst + actie. Wanneer een beeld ontstaat, hoe onvolledig ook, van wat iemand diep in zijn hart het allerliefst zou willen, dan is eigenlijk de belangrijkste stap al gezet. Zelfinzicht betekent stilstaan om in beweging te komen. Als je weet waar je bang voor bent, houdt actie in dat je uit je comfortzone stapt. Het uiteindelijk effect is een rustig gemoed. Het enkele feit dat je een stap gezet hebt… Als die stap niet het verwachte resultaat heeft, kun je dat zien als een aanloop, noem het vooral geen mislukking. Je hebt namelijk als persoon verantwoordelijkheid genomen, waarmee we meteen weer op zo’n betekenisvol woord stuiten.
In verantwoordelijk schuilt het woord antwoord. Verantwoordelijkheid kun je omschrijven als antwoord geven op datgene wat de realiteit van je vraagt. De zwaarte van het begrip verdwijnt op slag: doe wat nodig is. Je neemt een beslissing. En als het een ingewikkelde kwestie betreft, duik je als het ware in een machtige stroom, die je meevoert naar een plek waar je nog niet van gedroomd hebt op het moment van de beslissing.
Bewustzijn, ook een fraaie. Bewust zijn geeft aan dat we in de kern behoefte hebben aan een zinvol bestaan. We hebben eveneens behoefte aan erkenning, verbinding, contact. Zijn is waargenomen worden.

De toegangspoort tot mijn heilige ruimte
vraagt bereidheid tot contact.
Allereerst met mezelf
dan met de ander.
Zonder contact blijft
het zoeken naar
de sleutel
die verbinding heet.

Tot slot de uitzondering in deze reeks: empathie. Vrouwen hebben de reputatie meer aan te voelen wat er in anderen omgaat, bij mannen is inlevingsvermogen over het algemeen minder sterk ontwikkeld. Wat doet die pa dan in een dergelijk woord, voortaan dus maar spreken van epmathie?!

Bert den Boer